maandag 11 september 2017

En dan zijn we weer dik twee maanden verder.


Jeetje wat vliegt de tijd en wat is er veel gebeurd en ach eigenlijk ook niet zo veel, mm dat klinkt wel weer heel erg vaag.

Oke na de zes uur loop best even wat rust nodig gehad, is toch best wel een aanslag op je lijf vooral als je ook thuis bezig ben met de tuin. Nee ik hoef niet het zware werk te doen maar wat heen en weer sjouwen met de tegels en het opruimen en aanvegen enzo word wel gewaardeerd.

Dan is er natuurlijk nog de vakantie periode en dan is het ineens half augustus ben je jarig en ga je uit een vliegtuig springen, wat een geweldig cadeau was dat echt zo super de super gaaf.





In de vakantie een beetje aan het dobberen geweest in de zee en dan gaat dat zwemmen wel een beetje kriebelen, alleen ik ken geen borstcrawl. Ga ik eerst weer eens gewoon wat conditie opdoen met baantjes zwemmen of…zwemles.
Kijken wat is handig woensdagochtend vrij zwemmen of maandagmiddag leszwemmen hihi echt even snel bellen regelen op de fiets springen naar het zwembad en hup duik erin en de eerste zwemles is een feit. Heb zo gelachen mocht eerst het diepe in om mijn schoolslag te laten zien, die was gelukkig goed en toen terug naar het ondiepe bad om te gaan stoeien met de borstcrawl, met een plankje. Dubbel gelegen maar het ging best goed en ik mocht aan het einde weer even terug naar het diepe bad, heerlijk gespetterd en spierpijn in de schouders maar wat super leuk.
Oja ik ga niet gelijk trainen voor een triatlon maar ik zeg nooit, nooit wie weet want in het zwembad is lekker veilig en geen vieze beesten enz en dan moet ik ook nog een keertje sneller leren fietsen en en en dus nee voorlopig zeker niet!


Al met al krijgen we het steeds drukker maar kom ik weer steeds lekkerder in mijn velletje dus kom maar op.
De duurlopen voor de marathon van Valencia zijn ook weer gestart en ik probeer een beetje leuke routes te maken zodat ik niet teveel dezelfde rondjes hoef te hobbelen, afgelopen zondag de fiets bij de Fast Ferry gezet en daar gestart en zo naar Rotterdam gelopen, helaas viel me horloge een paar keer uit en ik op me snufferd maar goed toch de kilometers gelopen naar Rotterdam en lekker met de Fast Ferry terug.



Komend weekend denk ik maar een rondje Oud Alblasserdam en dan hopen dat mijn horloge snel terug is zodat ik weer makkelijk een route erin kan zetten wie weet waar ik nog terecht kom.
Nou en dan vergeet je de blog te uploaden dus kan je gewoon door typeren.
Horloge is nog niet terug maar is een nieuwe voor onderweg, helaas was er iets stuk en niet meer te repareren, dus ik word hopelijk deze week een nog gelukkiger garmin meisje.
Het zwemmen gaat ook super lekker en ik mag al afzwemmen maar ik blijf nog even lekker een maandje mee draaien en dan ga ik wel diploma zwemmen en dan moet ik daarna maar baantjes gaan zwemmen een half uurtje later is misschien ook wel lekkerder.
Het rondje Oud Alblasserdam is ook lekker gegaan en komend weekend word even kijken wat ik kan gaan lopen hoop echt dat ik dan weer een goed werkend klokje heb, daar mijn reserve horloge ook wat aan het pruttelen is althans de oplader, het is echt een beetje karma.
Maar goed ik ga nu wel alles even uploaden en plaatsen en jullie horen me snel weer.


donderdag 22 juni 2017

IK HEB HET GEDAAN


Jawel het is dan eindelijk gebeurd ik heb HET gedaan, ik ben verder dan ver geweest of nee eigenlijk niet ik ben langer als ooit onderweg geweest.

WAT nou ik heb zes uur lang rondjes gelopen (hoe gek kan je zijn, nou lees hier onder)

Maar even terug naar het begin want hoe komt een mens zo gek:
In 2011 liep ik mijn eerste marathon, mijn paps stond zo trots als een aap met zeven gouden lullen ( zijn eigen woorden) op het tien kilometer punt om me aan te moedigen, iets wat voor mij geheel nieuw was. Mams stond vlak voor de finish en ondanks een net nieuwe heup te springen van de zenuwen en te gillen dat is mijn dochter!!!! Er ging best even wat door mij heen me ouders langs het parcours zo trots en ja daar horen wel wat traantjes bij.

Mams gaf al aan dat ze het liefst in september mee zou willen gaan naar Berlijn om daar aan te moedigen maar dat het staan en alles toch best wel erg vermoeiend is. En zeker je ziet elkaar maar heel even en na zo loop ach dan ben je wel even klaar met alles en iedereen maar goed mams had de eerste in ieder geval mee gemaakt. 

Paps had het iets makkelijker die liep zijn flat uit en stond eigenlijk haast al op het parcours, dus daar maakten we de volgende jaren ook gelijk gebruik van door paps flesjes drinken enz. aan te laten geven, ideaal toch.

Eind 2014 begon stiekem een beetje een idee te komen om speciaal voor mams in Steenbergen een keer 6 uur lang rondjes te gaan lopen, mams woont daar en kan dus makkelijker langs het parcours staan en of zitten en ik kom meer als een keer langs plus het is op Moederdag gelijk een heel apart cadeau toch.

Trainen voor de marathon een beetje gas terug en dan zes uur rondjes lopen omdat het met een zes uur loop niet om de afstand gaat maar om het feit dat je zes uur op het parcours ben is het haalbaar. We gaan beginnen met trainen, iedere woensdag loop ik het zelfde rondje enkele keren op een rustig tempo, de afstand is ongeveer gelijk als de rondjes in Steenbergen en ach het is best makkelijk je hoef niet na te denken waar je heen moet je loop gewoon en klaar.

En dan stort mijn wereld in mijn paps word ziek en niet een beetje maar heel erg ziek en in zes weken tijd heb ik geen paps meer, geen trotse aap met zeven gouden lullen in de lantaarnpaal tijdens de marathon, geen flesje drinken meer uit zijn handen, geen compliment meer dat ik er nog zo lekker fris uit zie het is over. Over drie weken is de marathon kan ik dat handelen, ik ga ervoor en loop met me paps in me gedachten ik loop met een lach en een heleboel tranen paps hij was voor jou. 
Ik kom geheel stuk aan de finish lijn en weet gewoon dat ik volgende maand geen zes uur kan lopen ik trek het even niet meer, volgend jaar dan maar.

Mei 2016 dit jaar zou het moeten gebeuren, maar het mag niet zo zijn de zes uur die altijd op Moederdag is gehouden is dit jaar verplaatst en valt samen met de halve van Leiden. Ja wat is daar nu zo speciaal aan? Daar heb ik dus in 2011 mijn allerliefste vriendinnetje Ginie leren kennen tijdens het lopen en we hadden afgesproken om het met 5 jaar over te doen dus mams nog even een jaartje wachten dan kom ik echt naar Steenbergen.

Mei 2017 dit jaar moet het gebeuren, al vroeg op de kalender gekeken en 14 mei zou het gaan gebeuren, dus begin van het jaar we checken alles nog een keer zodat we alvast vrij kunnen vragen en dan zien we op de site dat de datum aangepast is naar 6 mei nee dit is karma dit is niet leuk want het weekend van 6 mei zitten we in Amsterdam, wat al geboekt en afgesproken is. 
Wat nu er is namelijk niet ieder weekend een zes uurs loop dus even goed kijken. En ja hoor we hebben iets gevonden Den Haag, hier liep ik ook mijn eerste 10 km en halve marathon dus dan kan dit er ook wel bij. Het is voor moeder goed aan te rijden en of ze nou hier zit of op Steenbergen oke eigen plaats had leuker geweest maar het is een goed alternatief.

Trainen, twijfelen, trainen doorzetten blik op oneindig, weer twijfelen, toch doorzetten, trainen, hoe train je dit eigenlijk? Weer twijfels, warm weer help wel of niet wat gaan we doen, inschrijven of niet, gelukkig Marcel ( hardloopbroertje) gaat ook naar Den Haag voor wat ondersteuning.
Oke een kleine week van tevoren weersvooruitzichten zijn redelijk, inschrijven en gaan.

Dan heb ik mams een dag van tevoren aan de lijn, ze heeft al een paar dagen kiespijn slikt zich suf aan de paracetamol en weet niet of ze het gaat redden!!!!!!!!!! Eh wilde ik dit nu voor mams of ook voor mezelf, kan ik dit ook als mams er niet bij is, ze beloofd dat ze zeker gaat proberen te komen, dus dan moet ik starten anders ziet ze me ook niet finishen.


Zaterdag 11.45 er worden foto`s gemaakt van alle deelnemers en de regels worden uitgelegd en dan is het 12.00 uur en we gaan van start, het begint halverwege de baan, dan het park af waar een gezellige dame en twee heren staan met wat muziek en die je keer op keer een hart onder de riem steken geweldig leuk, dan een rondje achterom en weer terug het park op een heel rondje op de baan en zo keer op keer op keer. Bij de baan was ook een tafel ingericht voor de verzorging en dat was echt geweldig, drinken, fruit alles was er om de loper lopend te houden.


Ik had voor mezelf in goede dagen gerekend op de eerste drie uur 5 rondjes per uur te lopen, maar geen rekening gehouden met dat het weleens erg warm zou kunnen worden. De eerste 12 -13 rondjes gingen toch eigenlijk best wel lekker soepel en is het heerlijk als er lieve mensjes komen om je aan te moedigen dank je wel Margot en Bram echt kei fijn. 

En dan word het zwaarder en zwaarder maar we bleven doorgaan, helaas moest Marcel er na 17 rondjes vanaf, teveel last van zijn maag, niet leuk. Ik vond dat best lastig want ook andere lopers zag je het steeds zwaarder krijgen en meer gaan wandelen en of stoppen.
Ik had voor mezelf wel besloten stoppen doe ik niet dan wandel ik wel maar stoppen doen we niet. Ginie en Martin zijn na een ronde of 18 met me mee gaan lopen op het stuk buiten om, een beetje afleiding best lekker hoor want zeker het stukje vals plat na 700 meter werd steeds hoger en hoger, de zon ging steeds harder schijnen en het werd echt wandelen, dribbelen en zelfs onderweg een ijsje lopen eten, ja echt te gek voor woorden maar het was lekker!!!

En dan breekt het laatste uur aan en dan gelukkig komt mijn mams nog aan er waren weer wegen afgesloten dus met wat vertraging maar gelukkig nog wel op tijd om het laatste stuk nog mee te kunnen maken en geloof me het geeft toch wel weer wat kracht als je mams daar trots staat te staan, dank je wel dat je er toch nog even was mams.

En dan is het klaar de zes uur zitten erop, de afstand word met een meetwiel vanaf de start gemeten je aantal rondes geteld en dan krijg je de uitslag, ik ben nummer 1.
Oke we waren maren met twee dames en de andere dame Lisenka was al eerder gestopt ivm de warmte en nog niet helemaal hersteld maar goed ik ben gewoon nummer 1 dus mams extra trots Monique mocht het podium op en dat is best wel stoer toevallig.



En nu? Nu gaan we een herstellen even een paar dagen niets doen en dan lekker weer alles oppakken om zondag een leuke dag te hebben met een hoop loopmaatjes voor KIKA en dan door voor Valencia eens kijken of we daar een mooie tijd neer kunnen zetten. 


woensdag 31 mei 2017

Via Leiden naar Rotterdam en dan naar Den Haag

Jeetje het is echt anti-blog jaar niet dat ik er geen zin in heb juist wel maar ik vergeet er tijd voor vrij te maken, maar goed het voordeel is ik heb weer wat te vertellen.

Na het weekend Texel best even wat last gehouden van de benen en dan vooral de bovenbenen, de marathon, het fietsen en doen het was gewoon iets teveel. Maar ik moet door en ik wil ook door ik wil naar Den Haag maar de kilometers willen niet echt vlotten.
Want het zijn niet alleen de benen die een beetje raar doen maar je heb ook gewoon soms andere dingen die ook heel belangrijk zijn.
Een lekker avondje bijpraten met vrienden en een hapje eten met weer andere vrienden, een weekendje uit met je hardloopvriendjes naar Amsterdam om de Marathon daar te zien in het theater. 

Moederdag waar onze lieve dochter het paardrijden weer oppakt een wedstrijd doet en direct weer eerste word.
De marathon van Leiden waar Martin de hele loopt en ik de halve en daar mijn tijd heb lopen verprutsen, en een heerlijke high-tea bij jarige vrienden. Ik zeg dan is een lange duurloop inplannen best lastig. En ondertussen is het nog maar drie weken en dan is Den Haag ik zal hem dus op karakter moeten gaan lopen nu is zes uur rondjes lopen toch wel iets wat op karakter moet gebeuren dus we gaan er gewoon voor en zoals broertje lief zou zeggen; Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het kan.

Maar wat is er nu in Leiden gebeurd; ik zou Leiden als een trainingsloop doen, ik moet me meters maken Martin wilde daar starten nou dan loop ik daar mijn meters, planning lekker op 6.15- 6.20 een km weg is nog een redelijk tempo voor mij, Ginie zou het rustig aan doen en voor uitlopen gaan. Het was best een behoorlijk warme dag dus ik gaf al aan het kan zijn dat we elkaar zien onderweg.
Het startschot klinkt wensen elkaar succes en weg zijn we, ik loop met de meute mee en tralalala het loopt best lekker ik voel dat ik best hard ga maar het gaat lekker, pling km 1 in 6.00 oke iets rustiger want dit is te snel, pling 6.03, pling 6.00, pling en zo gaat het maar door al met al netjes de 10 km in het uur. Hoho dat is niet goed dat gaat te rap dat kan ik niet toch…….ja maar als ik het nou toch probeer, nee ik red dat nooit niet reken de reken kan ik een pr lopen… ja maar dan moet ik nu iets rustiger en mijn krachten sparen, ja maar ik kan dit niet, ik kan dit wel, ik kan dit niet oke km 13 even stap terug even mezelf een schop onder de kont nee het is lastig lopen hier best veel klinkers maar als ik nou tot de volgende drankpost lekker doorloop vul ik daar me flesje en dan zie ik wel.

En dan komt de twijfel dan ga ik lopen rekenen en doen in plaats van gewoon door te lopen, ik ben gek op mijn horloge maar ik moet er niet op kijken tijdens het lopen dat is niet goed voor mij ik moet meer op mezelf leren vertrouwen want door al het kijken en rekenen raak ik in de war en heb ik gewoon een mooi pr laten lopen, 35 sec boven mijn pr kom ik binnen blij maar ook een beetje boos, boos dat ik het weer zelf heb verpruts. Dan komen de uitslagen online mijn tijd klopt niet, we sturen een mailtje met het hele verhaal foto`s van mijn horloge en alles erbij en het word aangepast alleen op die manier dat het eerst 10 min te lang was en nu tekort een dikke minuut dus volgens de site een PR maar nee ik tel hem niet mee. Volgende keer maar even mijn horloge anders doen dat ik geen tijd zie en gewoon blijf lopen voor wat ik waard ben.

Dan komen er een paar dagen nu aan van gewoon trainen maar het word warm en goed warm ook, ik wil nog een goede lange duurloop doen maar we hebben ook nog andere verplichtingen, de keuze valt op Hemelvaartsdag om minimaal een 25 km te doen, helaas het werden er 22 en zelfs die kwamen uit me tenen maar gedaan, we gaan het wel zien we gaan gewoon voor Den Haag en zoals Pipi en broertje Marcel zeggen; Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan.

Inschrijven ga ik wel echt pas op het laatst doen, want als het heel erg warm wordt dan ga ik niet. Ik hoop wel dat er nog meer inschrijvingen komen want het is een beetje heel weinig deelnemers op dit moment.


Volgende week ga ik de Ladiesrun doen heb met een actie van Garmin een startbewijs gewonnen dus harstikke leuk want ik ben en blijf toch echt wel een Garminmeisje, we lopen met 50 dames namens Garmin op de drie afstanden, ben benieuwd zal daar ook de mensen tegen gaan komen die ik normaal alleen aan de telefoon heb dus extra leuk om die eens in het echt te zien.

woensdag 19 april 2017

Van Marathon Rotterdam tot Estafette run op Texel


Echt is het pas 10 dagen geleden de Marathon het lijkt al weken geleden wat een feest was het.


Dit jaar loopt het allemaal een beetje anders als anders Marcel en Ginie lopen niet mee en dat voelt al raar maar gelukkig komen ze wel deze kant op om mee te fietsen, echt waar vind je zulke vrienden (jullie zijn schatjes). Omdat dit redelijk laat een plannetje werd waren de hotels al goed vol en ach we zijn nu zo gewend aan elkaar dat ook de nacht voor de Marathon ze gewoon bij ons kunnen slapen (normaal geen slapers voor een marathon).

Oke dat houd in dat ik even moet kijken waar ik om ga kleden, gelukkig mag ik bij het selecte gezelschap dat bij Toon gebruik mag maken van alles wat een loper maar kan wensen, ruimte, droog, koffie, thee, tafel om alles goed te schikken en na afloop een douche, het was weer geweldig.




We gaan hiervandaan op tijd naar de Coolsingel ik mag met alle lopers meelopen en hoef dit jaar niet achterin te staan, op de een of andere manier heb ik een vroege start lees startwave 1 voor de toppers. 
Martin en de andere hebben startwave 2 dus daar sluit ik lekker bij aan (je mag wel een startwave naar achteren maar niet naar voren). 

Ik vind het ergens wel jammer dat ik niet met de meiden in het start vak sta en ze ook niet meer heb gezien maar met oog op het warme weer is iedere 10 min eerder starten welkom, en de Marathon moet je toch zelf lopen.

Lee Towers zingt het kanonschot galmt en de eerste lopers zijn weg, wij mogen een stukje naar voren, horloges goed zetten een dikke kus aan mijn super lieve haas Martin (mijn lieve man blijft weer bij me) en dan mogen wij ook los.

We lopen keurig zoveel mogelijk rechts zodat we niemand hinderen en proberen niet te snel te starten, helaas mislukt dit ging te rap, het kost moeite om in het goede ritme te komen en ik loop eigenlijk best lekker mee. Bij de 5 kilometer staat Chris van de club en die kijkt heel verbaasd dat ik al doorkom, Chris je gezicht was goud waard.

Het is druk op het parcours te druk en hier en daar is het lastig lopen maar goed het word vanzelf wel minder druk hopelijk, tien kilometer oeps dat gaat wel erg rap, het gas moet er nu echt een beetje af en dat lukt nog wel iets vlotter als bedacht maar goed de dood of de gladiolen. Ondertussen hebben we van Rietje en Bodil lekker een nieuw flesje drinken gekregen, top lieverds.

We gaan nu het Havenspoorpad op druk smal en je moet gewoon met de stroom mee, lopen en lopen maar het gaat lekker veel mensen langs de kant ook van de vereniging en andere bekenden helemaal top, sorry als ik jullie niet allemaal heb gezien.

Op de Slinge even een aanvaring met een loopster, heb er een rot gevoel bij en dat blijf ook bij me echt snijden doe je niet het was of struikelen of krabbelen geen van beide top, proberen uit me hoofd te zetten ik moet door terwijl ik het liefst nu zou stoppen ik baal hier zo ontzettend van dit kost zoveel tijd en vooral energie die ik veel te hard nodig heb. Martin is gelukkig dicht bij me en die gaat nu als een bescherm engel even achter me lopen dan heb ik daar even niks meer te verwachten.

Ik merk dat ik moe word mijn hartslag is hoog mijn ademhaling is te onrustig en ik weet nu dat we te snel zijn gestart, lieve schat had nog maar even niets gezegd ik wilde het niet weten hoeveel te snel we gingen dat kan dat leuke koppie van mij niet aan (had niet voor niets een sticker op mijn horloge geplakt). Maar goed we gaan hier mee dealen en de voorsprong die ik heb ga ik zo goed mogelijk vasthouden want nu gaat het beginnen we gaan weer richting de stad, de Erasmusbrug ik wandel hem op en neem gelijk mijn gelletje echt wat is het toch vies maar ik weet niet eten niet drinken is de stomste fout die je kan maken dus hup gelletje erin en weer lekker dribbelen.

We gaan richting het tunneltje ik zie Annelies, Saskia en Andre maar ik blijf lopen Martin zegt even gedag en sluit ook weer aan, we gaan het tunneltje in en uit en ik wandel en ik voel me kuiten blijven redelijk goed voelen nu door blijven gaan ik kan dit en ik ga en ik loop en ik word weer wat blijer.
Het gaat nu wel zwaar worden en ik moet af en toe een paar passen wandelen maar het gaat beter dan alle andere keren, ik ben blij met alle sponsposten maar snap niet waarom lopers die midden op de weg laten vallen, zodat de latere lopers haast struikelen over de sponsen. 

Marcel en Ginie zitten nu steeds vaker dichtbij ons op het parcours en als we het bos uitkomen is het echt even een rustpauze even wat drinkbouillon zout heb ik nu echt hard nodig en ik knap er ook best een beetje van op, nog een kleine tien kilometer en dan heb ik het weer geflikt.

Het is heerlijk om af te tellen en zeker de laatste vijf kilometer kan ik ondanks de gevoelige kuiten nog een beetje lachen en genieten, het is een feestje vandaag zeker dankzij alle lieve mensen langs de kant.

Dan eindelijk het bord voor de laatste kilometer en de tijd, tja zelfs wandelend zou ik nog een pr hebben maar ik wil hem zo goed mogelijk neerzetten niet zozeer voor mezelf maar wel voor Martin die met zoveel pijn aan voet door blaren en zijn knie mijn allerliefste steun en toeverlaat is geweest, dank je wel schat, ik hou van je en ben trots op ons.
4.46.52 een heel mooi dik vet PR






Op naar Texel

Wat nu alweer weg voor een loopje!!!!!!!


Yep we gaan weer heerlijk een paar dagen er tussen uit om deel te nemen aan een leuke aparte loop de Zestig van Texel.

Nee ik ga geen week na de marathon de Zestig van Texel lopen hoewel ik zou er gek genoeg voor zijn maar de afstand en de tijdsdruk en het parcours is niet iets wat je zomaar even doet. Hier lopen de echte lopers de bikkels met hoofdletters.

Maar wat gaan we er dan doen we gaan Marcel aanmoedigen en nog enkele bekenden lopers en we gaan mee als opvulling op het parcours en lopen de Zestig van Texel met zijn vieren dus als estafette.

Met alle leuke loopjes en vakanties was het even kijken hoe of wat met de snipperdagen maar een lang weekend kon er gelukkig vanaf. Op vrijdag de katten in het hotel gebracht en toen zelf gelijk door naar Texel. Brigitte en Reint waar we de estafette mee lopen waren al onderweg met de trein en op het moment dat hun bij het huisje aankwamen sloten wij aan in de file voor de boot. Na een zeer lange tijd wachten waren dan ook wij op het eiland en konden we lekker zo het huisje/ chalet/ caravan in, hier zouden wij met zijn vieren in verblijven en Marcel en Ginie hadden een hotel omdat het langere tijd onzeker was of Marcel wel zou kunnen lopen.


Zo eerst even het dorpje in even beetje rondkijken en doen ziet er gezellig uit wel erg toeristisch maar dat hoort er wel bij toch. Lekker even wat eten in het huisje en dan nog een klein stukje fietsen richting het strand.

Volgende ochtend is het even een bakje koffie en dan loopkleding aan en een klein rondje, wat een wind wat zwaar lopen hier dat gaat nog een dingetje worden maar goed we gaan het zien.

In de middag gaan we lekker met elkaar beetje winkelen, terrasje pakken en gewoon lekker ontspannen genieten met uiteraard een lekker etentje er achteraan. En dan ben ik best een beetje af alles gaat op de fiets en er staat gewoon wind veel wind best wel en verlichte fietspaden hebben ze hier ook niet echt maar goed we hebben het gedaan.

Zondag heerlijk uitslapen beetje luieren ontbijten op het gemak, nog een paar boodschapjes en dan de startnummers halen (ja ook weer op de fiets). Hier komen we verschillende bekenden tegen en doen we daarna weer lekker een beetje luieren de plannen voor nog een rondje doen we met gesloten ogen morgen best een druk dagje. `s Avonds eten we met zijn alle in het huisje en gaan we op tijd naar bed morgen moeten we knallen.

Maandag br het is vroeg en koud maar er komt een zonnetje aan en het is droog, aankleden eten spullen op de fiets en gaan richting de finish om daar een fiets te stallen dan gaat de eerste loper met de bus naar de start en wij er op de fiets achteraan.

Bij de start is het gezellig druk en ook hier weer redelijk wat bekenden, terwijl wij daar staan komen op een paar honderd meter de 120 kilometer lopers langs die op de helft zijn 120 km is normaal al een eind maar met deze wind en het zware strand respect hoor. Dan gaan de zestig kilometer lopers weg en mag bij ons Reint zich gaan omkleden om te gaan starten, zodra Reint vertrokken is fietsen wij als een malle naar het eerste wisselpunt.

Lekker iedereen aanmoedigen en vol spanning wachten. Top daar is Reint al nu mag Martin een stuk over het strand en fietsen wij weer vlot naar het wisselpunt.



Ik kom aan en ga toch gelijk maar beetje omkleden en zorgen dat ik klaar sta je weet nooit hoe snel het gaat, zo staartje in nog wat drinken en dan kan ik, oeps daar is Martin al hup flesje mee en gaan.

De eerste meters gaan best stug even in me ritme komen, ik haal voorzichtig iemand in en zie dat deze zestig kilometer moet oke respect dan wil ik eigenlijk even een paar passen wandelen maar zie daar een loper van de 120 km nee dan kan je niet gaan wandelen dat is te gek voor woorden ik 15 km en hij 120 ik ga dus door en kom dan toch in een lekker ritme en de km vliegen voorbij.



Ze hadden beloofd dat ik na een km of 4 wind mee zou krijgen nou helaas bij 7 km werd het zijwind en bij 10 km kwam de wind pas echt van achteren en kon ik versnellen joepie dat is nog nooit gelukt, ondertussen had ik Marcel in het oog maar echt dichterbij kon ik niet komen, de laatste km kreeg ik ook Gina in het zicht en zat er redelijk dichtbij ik kon niet meer versnellen en wilde het ook niet meer.

De laatste wissel hier mocht Brigitte het stokje overnemen en het laatste stuk doen, het fietsen viel even tegen maar je moet toch terug dus. Onderweg een beetje lopen grappen en grollen met een paar mannen die er de lol goed in hadden, en Koen de Vries nog kunnen helpen met een gelletje tegen de kramp. En dan dan is het ineens op de finish en klaar een bakje soep en klaar ben je.

Gelukkig kwamen Marcel en Gina ook snel over de finish en konden we heerlijk naar het huisje douchen en uit eten, waar we lopend heen gingen want de fiets die was ik even goed zat.



En wat word het volgende......Ik ga er eens goed over nadenken.

maandag 20 maart 2017

En toen zaten de lange trainingslopen erop maar wat is er in de tussentijd nog allemaal gebeurd.
Na een heerlijk gezellig weekend met iets teveel eten op dinsdag gelukkig weer gewoon kunnen trainen.

Op woensdag mijn rondjes in het park gedaan waarvan enkele samen met Angelique die ik tegenkwam erg gezellig maar iets minder goed voor je hartslag je gaat iets sneller en je kwebbelt wat meer maar goed dat mag wel een keertje. Ik merk wel dat met de lange duurlopen op zondag het steeds iets zwaarder gaat worden eens even kijken wat we hiermee gaan doen.

Donderdag uiteraard weer lekker trainen en dan merk je eigenlijk dat je maag een beetje aan het rommelen is, ziek worden is nu geen optie dus als het dan op zaterdagochtend heel slecht weer is, is een loopje zo geskipt morgen 32 km dus alle energie nodig.

Zondagochtend wekkertje gaat en het weer valt gelukkig mee, bakje koffie op het gemakje en dan gaat er iets niet goed, de koffie is er sneller uit als in he lastig maar ik wil toch lopen, eten blijft er gelukkig in dus hup alle gelletjes mee zodat we dat goed kunnen proberen en gaan. Stiekem blijft mijn maag een beetje raar voelen maar goed we gaan het zien en gaan gewoon starten. Helaas bij 14 km krijg ik wat krampjes en is het net niet lekker lopen meer dus even doorharken tot de drankpost op 16 km en dan eruit stappen niet leuk wel verstandig, ik hou me groot en blijf nog even vrolijk en gek doen maar ben blij als ik in de auto terug naar de vereniging zit.



Enkele kanjers die voor ons drinken zorgen



Donderdag zo eindelijk weer lopen, ja ik heb echt even rust gehouden mijn lichaam was er duidelijk aan toe dus, dus ook tot aan de marathon moet ik mezelf even goed in de gaten gaan houden en misschien even een stapje minder gaan doen……lastig maar denk ik wel beter.


Zaterdag 11 maart we gaan weer eens lekker een rondje trail doen de Sallandtrail, vorig jaar liep ik die samen met Martin en vond hem best pittig, dit jaar moest ik het alleen gaan doen want Martin ging samen met Marcel en Gina voor de 50 km!!! 




Samen met Brigitte van start en we zijn aan elkaar gewaagd en liepen redelijk gelijk op ik had echt vleugeltjes en liep heerlijk ontspannen en heb super genoten, op het laatste stuk moest Brigitte helaas iets gas terugnemen. Heb echt super gelopen en had het gevoel dat ik nog wel een rondje had kunnen doen. Marcel en Martin hebben samen een super trail gelopen en ben echt zo trots op mijn allessie, Gina moest de heren ook laten gaan omdat ze niet helemaal lekker was maar gelukkig wel kunnen finishen.




Zondag nog een beetje stijve en stramme beentjes maar toch even op het gemak een nieuw heen en weertje uitgezet voor de zomerse zaterdag ochtenden, lekker pittig maar daar worden we groot van toch.

Afgelopen week weer gewoon lekker getraind alleen de rondjes op woensdag in het park omgeruild voor een heerlijk loopje op het strand, heerlijk even over het zand om daarna op het terras van een heerlijk broodje te genieten gewoon omdat je moet genieten van de momenten die er zijn, morgen kan het te laat zijn.





Donderdag gewoon weer lekker trainen met goed weer en dan tja het blijft Nederland dan moeten we de winterjas weer aan en is het mooie weer op, zaterdagochtend het stormt en doet ik ga even plassen en zet dan snel de wekker een uurtje later rust is ook training tenslotte.


Zondagochtend 19 maart de laatste trainingsloop alweer, het is redelijk droog buiten maar het waait hard het gaat dus een flinke klus worden maar goed als het maar droog blijft. De eerste kilometers hebben we de wind tegen, dan een heel lang stuk lekker de wind in de rug soms heel even van opzij of tegen maar goed te doen tot kilometer 25 dan is het eigenlijk nog 10 kilometer bikkelen tegen de wind in. 



Het kost me energie heel veel energie en bij 29 kilometer ben ik er een beetje klaar mee me gedachten schieten alle kanten uit ik wil even niet meer in een groep lopen en doen ik wil eigenlijk wel even lekker gillen en janken, ik mis me paps het is nu twee jaar geleden en het verdrieten het gemis blijft zeker omdat hij zo trots op me was als ik de marathon ging lopen en ja ik weet het hij kijkt mee moedigt me aan maar toch……..
Angela een loopster van Loopschool Kralingen heeft het ook iets zwaarder dus ik pik haar op en samen binden we de strijd aan met de laatste kilometers en flikken we het gewoon om netjes op tijd binnen te komen de andere hadden gewoon te snel gelopen. 

Oja sorry ik had te hard gelopen in het begin, het is en blijft een moeilijk iets dat pacen maar ik moet zeggen heb het met liefde gedaan en volgend jaar dat zien we volgend jaar wel weer.
Voor iedereen rust nu lekker uit, zorg dat je fris en fruitig aan de start staat op 9 april en  heel veel succes.
 You never walk alone